Soms vragen mensen ons: Waarom hebben jullie je huis en familie en vrinden achtergelaten om in een oude brandweerwagen de wereld rond te trekken?

Het antwoord is simpel en tegelijkertijd zo diepgeworteld: om tijd te hebben – voor elkaar, voor de wereld, voor het leven zelf.We reizen niet alleen om nieuwe plekken te zien, maar om ze te ervaren met al onze zintuigen. Niet via een scherm, niet via het nieuws, maar met onze eigen ogen, oren en neus. We proeven, ruiken, voelen en leren. We ontdekken hoe verschillend mensen kunnen leven en tegelijkertijd hoeveel vriendelijkheid en behulpzaamheid er overal ter wereld te vinden is.Een wereld van onverwachte hulp en hartelijkheid.

Reizen leert je vertrouwen. Vertrouwen dat het altijd goedkomt – zelfs als je met een lekke band in Spanje staat of een smalle bocht in Albanië niet kunt nemen en twee dagen terug moet rijden. Altijd komt er hulp uit onverwachte hoek. Een vriendelijke lokale bewoner, een andere reiziger, iemand die je pad kruist precies op het moment dat je het nodig hebt. Een van onze meest dierbare herinneringen is de middag dat we in Albanië werden uitgenodigd bij een in onze ogen arm gezin thuis. Ze hadden zo weinig, en toch deelden ze alles met ons, met een warmte en hartelijkheid die we nooit zullen vergeten.

Onze kinderen maken vrienden met reizigers onderweg, soms in een paar woorden Engels, soms gewoon met handen en voeten. Een voetbal is de universele taal die overal deuren opent.

En dan zijn er die magische momenten:

Onder een sterrenhemel in de Sahara bij een knisperend kampvuur.

Slapen op een verlaten strand met uitzicht over de azuurblauwe zee.

Wandelen door diepe kloven in Italië, terwijl boven ons roofvogels cirkelen.

De nietigheid voelen in de uitgestrekte zandduinen van de woestijn.

Omdat we buiten het hoogseizoen reizen, hebben we deze plekken vaak bijna voor onszelf. Geen hordes toeristen, geen drukte – alleen de natuur en wij.

Wat we achterlaten en wat we missen

Wat we niet missen? De haast. De volle agenda’s. De sociale verplichtingen. De sleur van elke dag hetzelfde uitzicht, dezelfde routine.Wat we wel soms missen? Onze familie en goede vrienden. Want hoe bijzonder de ontmoetingen onderweg ook zijn, er is een verschil tussen reisvriendschappen en de diepe banden met mensen die je al je hele leven kent. En oké, we geven het toe: soms dromen we van Hollandse pindakaas, kaas en volkorenbrood. Of gewoon even op de bank ploffen na een lange dag. Maar het weegt niet op tegen wat we wél hebben op reis: vrijheid, rust, ruimte, avontuur.

Hoe het reizen ons heeft veranderd

Als gezin zijn we hechter geworden. We hebben samen zoveel meegemaakt, zoveel herinneringen gecreëerd die voor altijd bij ons blijven. We hebben gezien hoeveel fijne, warme mensen er op deze wereld zijn. We hebben geleerd hoe weinig je écht nodig hebt om goed te leven.

Reizen is niet altijd makkelijk. Soms is het krap en chaotisch in onze brandweerwagen, zeker als het dagenlang regent. Soms zijn we gefrustreerd of geïrriteerd. Maar zelfs dat is een les: om te gaan met ongemak, om elkaar de ruimte te geven, om samen te zoeken naar oplossingen.Voor ons is reizen geen ontsnapping aan het gewone leven, maar een manier om het leven intenser te beleven. We houden van de afwisseling tussen thuis zijn en lange tijd op reis. Zo krijgen we het beste van beide werelden.En zolang we die balans voelen, zolang we die verwondering blijven ervaren, blijft ons antwoord op de vraag “Waarom reizen jullie zo graag?” altijd hetzelfde: Omdat we ons nergens vrijer voelen dan onderweg.

Wat betekent reizen voor jou? Laat het ons weten in de reacties of stuur ons een berichtje op Instagram! 🚒✨